Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 128 967 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS
Kategorie

PROGRAM I TREŚCI KSZTAŁCENIA

czwartek, 01 kwietnia 2010 21:59
Skocz do komentarzy


W bezpośrednim i ścisłym związku z wartościami i celami kształcenia pozostają treści kształcenia.

Ich zakres przewidziany do opracowania na danym szczeblu kształcenia, w określonej klasie, wyznaczony jest w programie nauczania.(1)


Przez pojęcia programu nauczania rozumie się zazwyczaj odpowiednio przez specjalistów uporządkowany zbiór tematów z wybranych dziedzin wiedzy i życia, przydatny dla nauczania.


Zadaniem nauczycieli jest zaznajomić uczniów kolejno z tymi tematami - a uczniów - przyswoić sobie ich treść.(2)



Program nauczania dla edukacji wczesnoszkolnej: http://www.operon.pl/var/plain_site/storage/original/application/5dc30e97eb8bc0b0e11ddbdebda23b28.pdf



W słowniku języka polskiego program oznacza: 1. wykład pewnych założeń i wytycznych działania mającego te założenia realizować; 2. plan, układ zamierzonych czynności, prac.


W słowniku wyrazów obcych program< gr. przepis>  1. zestaw, plan zamierzonych czynności, prac. 2. wykład pewnych założeń i wytycznych działania mającego te założenia zrealizować.(3)


Gdy mówi się o programie w ogóle to główny akcent kładzie się na działania, na ich skutki.


Gdy mówi się o programie w oświacie to akcentuje się przede wszystkim treść jakiś działań, stosunkowo małą wagę przywiązuje się do samych czynności oraz ich skutków."


Taki sposób rozumienia tego terminu jak podkreśla W. Okoń - jest anachronizmem.(4)


Anachronizm zawarty jest - zdaniem W. Okonia - także w samej nazwie program nauczania.


Z tego powodu W. Okoń proponuje używanie terminu program szkolny lub program kształcenia, który wyznacza czynności dwustronne.


Według K. Kruszewskiego program szkolny : są to wszystkie dokumenty i polecenia składające się na instrukcję normującą pracę szkół i nauczycieli ukierunkowaną na doprowadzenie uczniów do osiągnięcia założonych celów programowych.(5)


Pojęcie programu - jak pisze H. Komorowska najlepiej charakteryzuje jego łaciński odpowiednik curriculum, co po łacinie oznacza <tor wyścigu rydwanów>.

Curriculum, czyli program, zakłada więc: cel, drogę do celu i środek realizacji celu.


H. Taba traktuje termin curriculum jako: ten etap organizacji procesu kształcenia, w którym na podstawie diagnozowanych potrzeb społecznych i indywidualnych formułuje się cele kształcenia, dokonuje odpowiedniej selekcji i organizacji treści oraz czynności dydaktycznych i wreszcie określa metody i zakres oceny wyników kształcenia.(6)

 


Struktura wewnętrzna programów nauczania:


1. Ideał i cele kształcenia


2. Tematy - hasła programowe


3. Uwagi o sposobach realizacji(7)

 

 


K. Kruszewski definiuje program szkolny jako: diachroniczne i synchroniczne przedstawienie treści kształcenia.


Diachronicznie, bo określa następstwo treści w czasie - w obrębie szczebla szkolnego i w obrębie klas.


Synchronicznie, bo przedstawia treść pogrupowaną w przedmioty nauczania, kompleksy tematyczne, tematy.(8)


W 1999r. wprowadzono tzw. podstawy programowe, które: określają, jakim celom ma służyć i jakie zadania ma realizować kształcenie szkolne.


Zawierają kanon podstawowych treści nauczania; precyzują, jakie sprawności i umiejętności powinien opanować uczeń w toku kształcenia.


Zestaw opanowanej wiedzy, nabytych umiejętności oraz ukształtowanych postaw można nazwać kompetencjami, w które dany cykl kształcenia powinien wyposażyć absolwenta.(9)

 


Kabaret Moralnego Niepokoju & Ani Mru Mru „Lekcja" http://www.youtube.com/watch?v=dr9tLt9ePZw

 


Treści kształcenia najczęściej obejmują: całokształt podstawowych wiadomości i umiejętności z dziedziny nauki, techniki, kultury, sztuki oraz praktyki społecznej, przewidziany do opanowania przez uczniów podczas ich pobytu w szkole.


Treści kształcenia proponuje się rozumieć także jako: zbiór usystematyzowanych wiadomości, zestaw określonych umiejętności i nawyków oraz walorów (wartości) o charakterze wychowawczym.(10)


Treści kształcenia odnoszone do szkoły wyższej określane są za pomocą dwóch wariantów.


W pierwszym wariancie to:  system wiadomości, umiejętności i nawyków, opanowanie którego przez studentów zapewniałoby im wszechstronne wzbogacenie osobowości, zwłaszcza rozwój ich predyspozycji kierunkowych oraz uzyskanie społecznych i zawodowych kwalifikacji zgodnych z potrzebami społeczeństwa.


W drugim wariancie treści kształcenia to: system wiadomości, umiejętności i nawyków oraz walorów intelektualnych i ideowo-moralnych, przyswojenie którego zapewniałoby studentom... jak w wariancie pierwszym.(11)


W ujęciu B. Niemierki treść kształcenia to: system nauczania czynności, określonych pod względem celu, materiału i wymagań, przetworzony z postaci programowej na osiągnięcia uczniów.


K. Kruszewski definiuje, że: treść kształcenia to zbiór znaczeń wiadomości odebranych przez ucznia i wytworzonych przez niego w trakcie uczenia się.(12)


Treść kształcenia w ujęciu J. Półturzckiego to: zasób faktów, pojęć, wiadomości, prawidłowych związków i teorii przekazywanych przez nauczycieli w procesie kształcenia; do treści nauczania należą też umiejętności, nawyki opanowywane przez uczniów oraz doświadczenia i przeżycia, jakich powinni doznawać w procesie uczenia się. stanowi zawartość starannie dobraną dla przygotowania nowych pokoleń do życia i pracy.


Znaczenie treści kształcenia według W. Okonia brzmi: treść kształcenia - curriculum, odpowiednio uporządkowany zasób informacji i czynności, których opanowanie ma umożliwić bądź ułatwić człowiekowi ukształtowanie jego stosunków ze światem go otaczającym.(13)

 


Kształcenie Pasibrzucha - Smerfy http://www.kreskoweczki.pl/full.php

 

 

Funkcje programów kształcenia:


- funkcja społeczna


- funkcja pedagogiczna

 

 

Funkcja społeczna i modele programu:


- model analityczny „uczyć się, by przyswoić"


- model hermeneutyczny „uczyć się, by znaleźć odpowiedź"


- model krytyczny „uczyć się, by zmieniać"(14)

 

 

Podział programów ze względu na:


1. TYP WYKSZTAŁCENIA


Program pajdocentryczny - kładzie się w nim nacisk na gromadzenie doświadczeń płynących z interakcji dziecka ze środowiskiem szkolnym i pozaszkolnym. Nauczyciel reaguje na inicjatywy dziecka i podtrzymuje jego aktywność.


Program praktyczny -  skierowany na kształtowanie umiejętności, wiedzy i postaw potrzebnych przyszłemu obywatelowi i pracownikowi.                                  


Program o nachyleniu społecznym - występuje w nim socjalistyczna podbudowa, promująca społeczną sprawiedliwość.


Program tradycyjny - na szczeblu nauczania początkowego kładzie nacisk na naukę czytania, pisania i liczenia. Na wyższym szczeblu przybiera postać akademickiego modelu programu szkolnego.

 


2.TREŚĆ NAUCZANIA


Programy przedmiotowe - inaczej akademickie, ponieważ nazwa przedmiotu odpowiada zwykle naukowej dyscyplinie akademickiej, są najbardziej rozpowszechnionym typem programu.


 Programy zintegrowane - łączą niezależne dyscypliny w całość. Są szczególnie cenne na najniższym stopniu kształcenia.


3. UKŁAD TREŚCI  


Programy liniowe - treści nauczania są organizowane wg zasady przechodzenia od prostego do skomplikowanego. Bez opanowania elementu A nie można zrozumieć elementu B. materiał nauczania tworzy ciąg ściśle ze sobą powiązanych ogniw, np. program matematyki.                          


 Programy koncentryczne - te same treści powtarza się co pewien czas, rozszerzając stopniowo ich zakres, wzbogacając o nowe składniki. Te same treści pojawiają się wielokrotnie, za każdym razem wzbogacone o nowe informacje.

 


4. SYLLABUS - broszura zwierająca program kształcenia. Posiadająca trzyczęściową budowę. Podstawową i najobszerniejszą część stanowią treści kształcenia. Dwie pozostałe części to uwagi wstępne i uwagi o sposobach realizacji.(15)

 

Cztery kryteria doboru materiału nauczania:


1. Filozofia programu szkolnego - pomaga dobrać taki materiał jaki reprezentuje całokształt dorobku ludzkości, taki którego opanowanie będzie służyć wytworzeniu w uczniach cech społecznie pożądanych, taki materiał jaki pozwoli rozwinąć zdolności poznawcze uczniów - pomaga w życiu.(16)


2. Kryterium interesu - zwraca uwagę na właściciela szkoły i jego powiązania ze społeczeństwem, co sprawia że materiał nauczania odzwierciedla interesy grup  instytucji.(17)


3. Kryterium merytoryczne - nauczyciele z danej dziedziny przejmują odpowiedzialność, występuje w postaci haseł programowych.(18)


4. Kryterium skuteczności dydaktycznej - układ materiału nauczania ma sprzyjać skutecznemu uczeniu się.(19)


 


Przypisy do notatki:

1) F. Bereźnicki, Dydaktyka kształcenia ogólnego, Wydawnictwo Impuls, Kraków 2007, str. 121.

2) F. Bereźnicki, Dydaktyka kształcenia ogólnego, Wydawnictwo Impuls, Kraków 2007 str. 121.

3) F. Bereźnicki, Dydaktyka kształcenia ogólnego, Wydawnictwo Impuls, Kraków 2007, str. 121-122.

4) F. Bereźnicki, Dydaktyka kształcenia ogólnego, Wydawnictwo Impuls, Kraków 2007, str. 122.

5) F. Bereźnicki, Dydaktyka kształcenia ogólnego, Wydawnictwo Impuls, Kraków 2007, str. 122-123.

6) F. Bereźnicki, Dydaktyka kształcenia ogólnego, Wydawnictwo Impuls, Kraków 2007, str. 125.

7) F. Bereźnicki, Dydaktyka kształcenia ogólnego, Wydawnictwo Impuls, Kraków 2007, str. 123.

8) F. Bereźnicki, Dydaktyka kształcenia ogólnego, Wydawnictwo Impuls, Kraków 2007, str. 125.

9) F. Bereźnicki, Dydaktyka kształcenia ogólnego, Wydawnictwo Impuls, Kraków 2007, str. 123.

10) F. Bereźnicki, Dydaktyka kształcenia ogólnego, Wydawnictwo Impuls, Kraków 2007, str. 126.

11) F. Bereźnicki, Dydaktyka kształcenia ogólnego, Wydawnictwo Impuls, Kraków 2007, str. 126-127.

12) F. Bereźnicki, Dydaktyka kształcenia ogólnego, Wydawnictwo Impuls, Kraków 2007, str. 127.

13) F. Bereźnicki, Dydaktyka kształcenia ogólnego, Wydawnictwo Impuls, Kraków 2007, str. 128.

14) F. Bereźnicki, Dydaktyka kształcenia ogólnego, Wydawnictwo Impuls, Kraków 2007, str. 131-132.

15) F. Bereźnicki, Dydaktyka kształcenia ogólnego, Wydawnictwo Impuls, Kraków 2007, str. 134-141.

16) K. Konarzewski, Sztuka nauczania. Szkoła, Wydawnictwo PWN, Warszawa 1995, str. 191-192.

17) K. Konarzewski, Sztuka nauczania. Szkoła, Wydawnictwo PWN, Warszawa 1995, str. 197.

18) K. Konarzewski, Sztuka nauczania. Szkoła, Wydawnictwo PWN, Warszawa 1995, str. 201.  

19) K. Konarzewski, Sztuka nauczania. Szkoła, Wydawnictwo PWN, Warszawa 1995, str. 204.

  

 


Bibliografia:        

1. F. Bereźnicki, Dydaktyka kształcenia ogólnego, Wydawnictwo Impuls, Kraków 2007.


2. K. Konarzewski, Sztuka nauczania. Szkoła, Wydawnictwo PWN, Warszawa 1995.



Notatkę sporządziła: Adamczyk Karolina                 


Notatkę udostępniła: Adamczyk Karolina

 

 

 

 


Podziel się
oceń
3
0


Komentarze do wpisu

Skocz do dodawania komentarzy
  • dodano: 23 lipca 2014 8:34

    This type of planning for choosing a good application design company will believe every people because these are very good as well as nice and precious.

    autor omega replica

    blog: http://www.merseyforest.org.uk/contact.html

  • dodano: 23 lipca 2014 8:33

    This type of planning for choosing a good application design company will believe every people because these are very good as well as nice and precious.

    autor rolex replica

    blog: http://www.kidsmoneyland.co.uk

Zapamiętaj Nick

Zapamiętaj Blog

Wstaw emotikona

Akceptuję regulamin i zobowiązuję się do przestrzegania jego postanowień.

sobota, 22 listopada 2014

Licznik odwiedzin:  35 471  

Kalendarz

« listopad »
pn wt śr cz pt sb nd
     0102
03040506070809
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Archiwum

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 35471

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Bloog.pl